Als de zon naar het westen draait
Zou hij jou dan kunnen zien
Met je haren als een sluier
Goud dat in de wind verwaait
Met een varen in je handen
Langs het meer van Ambleside
Als misschien de grijze deken
En het bergland wordt nog groener
Langs het meer van Ambleside
Zou jij dan nog dezelfde zon
In mijn geest nog niet gedicht
En ik kijk er nog doorheen
Naar het land van vroeger
Waar we liepen in de regen
Samen in het groene licht
Ik hield al mijn domme aandacht
Veel te lang op jou gericht
Van de wind op je gezicht
Toen ik jou voorzichtig kuste
Hield je stijf je ogen dicht
Met de trein ben ik voorgoed
Met mijn vrienden en mijn vrouw
Dat je weer terugkeert in september
Sluit ik het venster voor de kou
Uit het westen komt de regen
En de lucht wordt kil en grauw
En ik vlucht weer naar mijn vrienden
In het huis waarvan ik hou
Spelt ik op mijn eigen mouw
Tot in de vroege ochtend duren
Dit is misschien geen lied voor mij
De tijd die komt die gaat voorbij
Maar waar ben jij gebleven
Dit is misschien geen lied voor mij
De tijd die komt die gaat voorbij
Maar waar ben jij gebleven
