Jij bent van mij, ik ben van jou.
Jij bent de waarheid van mijn vrouw.
Mijn stoutste droom werd werkelijkheid.
Ik wil je nooit of nooit meer kwijt.
Ik weet nog goed, de dag dat jij,
naast mij kwam zitten en kon zijn.
Je moet me nemen, zoals ik ben.
Een beetje open, wat geheim.
Een beetje klaar, wat handelijk heim.
Een beetje vraag, ook wat neig.
Maar dan bij al ontzettend
Ik wil met jou de nacht beleven,
ik wil met jou de sterren zien.
Jij bent m 'n hoop, jij bent m 'n streven,
Ik houd van jou, ik houd van jou,
ik houd van jou, ik houd van jou
Jij bent van mij, ik ben van jou
Ik werd je man, jij werd mijn vrouw,
maar tussen droom en werkelijkheid
ligt nu een zee van Isabel.
We leefden samen en tot alleen,
we zongen nooit hetzelfde lied.
We bouwden muren om ons heen,
als jij nu lacht, heb ik verdriet.
Ik vond geen antwoord op je vragen,
jij kwam terug in je koffer
Minuten werden lange dagen,
ik vraag me nu nog af waarom
Ik houd van jou, ik houd van jou,
ik houd van jou, ik houd van jou
Ik was van jou, jij was van mij,
maar wat geweest is, is voorbij
Mijn stalste droom werd met de tijd
zo afgezwakt tot een herleid.
Ik weet nog goed de dag dat jij
naast mij kwam zitten en toen zei
Ik zie geen einde, geen begin
Zover de leven heeft geen zin
We gaan er sa men wat van maken
Geef onze liefde nog wat tijd
Laat ons opnieuw de sterren braken,
ik heb zo 'n nood aan tederheid
Ik hou van jou, ik hou van jou, ik hou van jou
4.6
